Go to ...

Newsy Polska i Świat

Wolne polskie media bez cenzury

Lipiec 21, 2018

Aleksander Dugin: Radziecki Komunizm i Ruskie*2. Marzenie


Aleksandra Dugina*1. przedstawiać – to prawie, zbyteczne; jest autorem ponad 3o książek, w wśród nich, „Podstaw Geopolityki” i Czwartej Teorii Politycznej”. Poniżej Jego przemyślenia na temat „narodowego bolszewizmu”.

Dlaczego liberalne spojrzenie na historię Rosji XX wieku jest nie do przyjęcia, a monarchistyczne – nierealne


„Aleksander Dugin. Radziecki komunizm i ruskie marzenie”

Narodowy bolszewizm – to poważna ideologicznych pozycja. Nie jest to skrajna forma nacjonalizmu, i nie chodzi o kiedyś, istniejącą partię. To spojrzenie na radziecki etap rosyjskiej historii – inny od poprzednich.

Na początku była autorefleksja reżimu komunistycznego. Radziecka myśl traktowała o rewolucji, historii, miejscu Rewolucji Październikowej w świetle logiki historii świata i opisywała perspektywę na przyszłość.

Dalej powstał dysonans poznawczy: socjalizm został zniesiony, i w jednej chwili, kraj popędził w dziki ohydny i karykaturalny kapitalizm, w którym z liberalizmu, pozostało tylko bezprawie, a odpowiedzialność (jako część oryginalnego liberalizmu) pozostała za burtą.

Radziecki opis okresu „sowieckiego” jest niewiarygodny, ponieważ wyklucza upadek socjalizmu. Liberalny opis – przedstawia komunizm, jako totalitarny ekstrakt narodu rosyjskiego (to model rusofobiczny). Zaś opisy – konserwatywny i monarchistyczny – mówią o teoriach spiskowych (przyszli cudzoziemcy i wykorzystali techniczne usterki w funkcjonowaniu modelu romanowskiego i przejęli władzę).

Narodowy bolszewizm oferuje inne spojrzenie. Narodowi bolszewicy oferują interpretację, wynikające z logiki rosyjskiej historii. Odrzucają i radzieckie, i liberalne, i monarchistyczny opis ZSRR. Oni przedkładają rosyjską intrepretację.
W radzieckim okresie wyróżnia się coś, co stanowiło specyficznie rosyjską specyfikę – np. dążenie do sprawiedliwości, do stworzenia takiego państwa i społeczeństwa, w którym święte nie różniło by się od profanum.

W pewnym sensie, to eschatologia – wyobrażenie o raju na ziemi, o końcu czasów i królestwie Ducha Świętego, który zaczyna przenikać materię, i wszystko co zwykłe, staje się niezwykłym, a odległe i boskie zstępuje na ziemię. Najwyraźniej  dostrzec to można u Andreja Płatonowa w (Czewengurie)”Чевенгуре” i w „Kotłowanie” («Котловане»), u Chlebnikowa  (Хлебникова), Klujewa (Клюева), u wczesnych nacjonał-bolszewików*3..

Narodowy bolszewizm był lewicową kontynuacją Srebrnego Wieku*4., szczególnej wersji sofiologii (софиологии)*5. lub fiedorowskiej nauki (федоровского учения)*6. o wskrzeszeniu umarłych – to wszystko wprasowano w rosyjskie odczytanie komunizmu.

Rosjanie zobaczyli swój scenariusz –  naród znalazł się w ciężkim, zniewolonym położeniu, nastąpiło rozwarstwienie (majątkowe, społeczne, polityczne i w końcu czasów, musi nastąpić przywrócenie uczciwych proporcji, eschatologicznej magicznej rzeczywistości – człowiek lata w kosmos, tworzy magiczne urządzenia. To pan-psychiczne pojmowanie świata, który rozjarzył się wszechobejmującym wylewem oceanicznej sakralności. To stało się rosyjskim odczytaniem komunizmu.

Z tym związany był wysiłek lat 20-tych, a następnie, zastyganie magicznej lawy, w nowym czerwonym imperium, w epoce stalinizmu. Potem zastygłe imperium zaczęło się kruszyć i gnić. Zostały utracone i pierwszy, wcześniejszy element eschatologii, i drugi – imperialny, w formie stalinizmu – a u końca lat 80-tych, model upadł.

Narodowy bolszewizm nie usprawiedliwia, nie chwali i nie krytykuje okresu radzieckiego –  on próbuje go zrozumieć i pojąć. Tworzy teoretyczne pole, aby odpowiedzialnie ocenić okres radziecki. Co w komuniźmie było jednak, w głębokiej zgodzie z ruską wizją – być może, ekstremistyczną i radykalną stroną rosyjskiej tożsamości.

To nie apologia i nie gotowa doktryna – to historyczna, retrospektywna pozycja, aby umieścić okres radziecki w tkani i logice rosyjskiej historii. Ale to jednocześnie obiecująca pozycja – jeśli zgadzamy się z taką analizą, by zrozumieć, że to właśnie w radzieckim okresie, to ruskie – jest wartością.

Co robić, przywrócić, walczyć, uzasadnić – lub odwrotnie, odrzucić i pokutować?

Narodowy bolszewizm proponuje, przede wszystkim, zrozumieć – i niebo, i piekło tego okresu.

Taka koncepcja była potrzebna do zrozumienia i interpretacji przeszłości, budowania przyszłości. Ale zamiast tego w pewnym momencie, przybrała karykaturalne formy i partię zakazano.

Niemniej jednak, narodowy bolszewizm swojej aktualności nie stracił – jako metoda, jako spojrzenie na historię, jako próba sformułowania semantyki rosyjskiej historii XX wieku. Nowa fala narodowego-bolszewizmu może być widoczna, nie w formie jakichś ruchów politycznych (w naszej sytuacji to nie ma sensu i bezużyteczne), ale wyłącznie w intelektualnym, abstrakcyjnym akademickim kluczu. Jest to jedyna platforma niekonfliktującego zrozumienia rosyjskiej historii XX wieku.

—————–

Przypisy:

*1. (—)”Aleksander G. Dugin (ur. 7 stycznia 1962 roku w Moskwie) — rosyjski filozof (kandydat nauk filozoficznych; założyciel ideowego prądu  „Neoeurazyjstwo” („неоевразийство”), politolog (doktor nauk politycznych), socjolog (profesor Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego imienia Łomonosowa, kierownik Centrum Badań Konserwatywnych Wydz. Socjologicznego MGU), publicysta, rektor Nowego Uniwersytetu”, lider Międzynarodowego Ruchu Euroazjatyckiego (МЕД ); włada 9 językami, prawosławny (единоверец — staroobrzędowcy, w łonie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego). Stał u początków NBP ( Nacjonał-Bolszewickaja Partia:Национал-большевистская партия) wraz z Edwardem Limonowem (Лимоновым) i Jegorem Letowem (Летовым).

Ideolog rosyjskiego ekspansjonizmu i nacjonalizmu, ściśle związany z Kremlem i GRU (Rosyjski Sztab Generalny – Главное управление Генерального штаба). Jego działalność polityczna ma na celu przywrócenie imperium rosyjskiego przez przyłączenie byłych republik radzieckich, a przede wszystkim rosyjskich terytoriów poza granicami federacji ROSYJSKIEJ, zwłaszcza Wschodniej Ukrainy i Krymu.
Szereg ekspertów traktuje jego poglądy jako faszystowskie lub bliskie faszyzmu” (—)
https://biograf.academic.ru/dic.nsf/ruwiki/908032

*2. A.Dugin w oryginale, rozpatrując problematykę związaną z „Nacjonalnym Bolszewizmem” (Национал-большевизм), w odniesieniu do jego zwolenników, używa określenia Ruski (Русский). W świadomości przeciętnego Polaka „Ruski” ma negatywne konotacje. Ruski to prawie jak „kacap”. Z tego względu, „wybierając mniejsze zło”, zmieniłem „Ruskich na Rosjan”. Uczulając zarazem czytelnika, że to nie to samo.

Ruski (Русский) bowiem to przynależność etniczna.
„Za przykładem daleko chodzić nie trzeba. Ja nigdy nie mieszkałam w Rosji, a bywać zdarzało się dawno i niedługo. Jednak jestem Ruska. Takie są moje pochodzenie etniczne i bagaż kulturowy”.

Rosja jest krajem wieloetnicznym, a Czukcze, Burjaci, Mordowcy (чукчи, буряты  мордва)  – to nie potomkowie jakichś gastarbeiter’ów, a przedstawiciele narodów, od wieków żyjących na swoich ziemiach, które weszły w skład Rosji w różnych okolicznościach i w różnym czasie. To nie Ruscy, ale Rosjanie.

Dlatego Rosja nie może być „tylko dla Rosjan” z definicji. Rosjanie mieszkają poza granicami Rosji, a w Rosji żyją  nie tylko Rosjanie. Daleko nie każdy Ruski -to  Rosjanin, nie każdy Rosjanin -to Ruski, pojęcia te pokrywają się tylko częściowo.
http://www.bolshoyvopros.ru/questions/34549-v-chem-raznica-russkij-ili-rossijanin.html

*3. Андрей Платонов, Хлебников, Клюев: przedstawiciele rosyjskiej awangardy literackiej lat 20-stych.

*4.Srebrny wiek — umowna nazwa okresu w historii poezji rosyjskiej, związanego z końcem XIX i początkiem XX wieku, przez analogię ze złotym wiekiem (pierwsza tercja XIX wieku).
https://www.yandex.ru/search/?text=%22%D0%A1%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B1%D1%80%D1%8F%D0%BD%D1%8B%D0%B9%20%D0%92%D0%B5%D0%BA%22%3F&lr=21210

*5.Софиология (itp.-gr. Σοφία — ” Najwyższa Mądrość”, itp.-gr. λόγος — „nauka,”; w pracach krytyków tej nauki jest również nazywany  ” sofiaństwem”  Софианством) — synkretyczną religijno-filozoficzną nauką, obejmującą filozoficzną teorię „pozytywnej jedności”, zrozumienie sztuki w duchu mistycznej „wolnej „teurgii – теургии”, przemieniającej świat w drodze  doskonalenia duchowego, koncepcja ekspresji artystycznej „wiecznych idei” i mistyczne uznanie Sofii jako kosmicznego twórczego sprawcy. Została przedstawiona i rozwinięta przez rosyjskich filozofów XIX—XX wieku: Władimira  Sołowiowa(Соловьев), Sergiusza Bułgakowa ( Булгаков), Pawła Florenckiego (Флоренским), Lwa Karsawina (Карсавин) i innych.
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%BE%D1%84%D0%B8%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%B3%D0%B8%D1%8F

*6.”Nikołaj Fiodorowicz Fiodorow (26 maja (7 czerwca) 1829, Klucze, Gubernia Tambowska — 15 (28) grudnia 1903, Moskwa) — rosyjski myśliciel religijny i filozof-futurolog, działacz bibliotekoznawstwa, nauczyciel-innowator. Jeden z założycieli rosyjskiego kosmizmu -космизма.
Był zwany  „Sokratesem Moskwy”. C szacunkiem i podziwem mówili o Федорове i jego poglądach L. N. Jelita, F. M. Dostojewski, W. S. Sołowjow. Marzył o tym, żeby wskrzeszać ludzi, nie chcąc pogodzić się z utrata nawet jednego człowieka. Z pomocą nauki zamierzał zebrać rozproszone cząsteczki i atomy, aby „złożyć je w ciała ojców”.
Swoją nauką Fiodorow zajął miejsce obok sztuki i religii w ogólnym dziele zjednoczenia ludzkości, w tym i zmarłych, które powinny w przyszłości połączyć się z żyjącymi.
obecnie.”
https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D1%91%D0%B4%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B2,_%D0%9D%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B9_%D0%A4%D1%91%D0%B4%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87

——————-

Źródło:
http://zavtra.ru/blogs/sovetskij_kommunizm_i_russkaya_mechta
Советский коммунизм и русская мечта
Александр Дугин
27.06.2018

————-

Wybór,tłumaczenie i opracowanie: bezmetki
Rozpowszechnianie zawartości przetłumaczonych materiałów:
dozwala się wyłącznie na darmowych
platformach elektronicznych, ze wskazaniem
adresu tekstu źródłowego i nick’a autora tłumaczenia.

 

czytaj cały artykuł...

Więcej artykułów od Globalizacja