François Legault urodził się 26 maja 1957 roku w Sainte-Anne-de-Bellevue w Quebecu. Jest żonaty z Isabelle Brais i ma dwóch synów. Przed wejściem w politykę był odnoszącym sukcesy biznesmenem – ukończył studia z administracji biznesowej na HEC Montréal, pracował jako audytor w Ernst & Young, a w 1986 roku współzałożył linię lotniczą Air Transat, co uczyniło go milionerem. Jego kariera polityczna rozpoczęła się w Parti Québécois (PQ), gdzie w latach 1998–2009 pełnił role ministra edukacji, zdrowia i finansów pod rządami Luciena Boucharda i Bernarda Landry’ego. W 2009 roku opuścił PQ z powodu wątpliwości co do idei niepodległości Quebecu. W 2011 roku założył nową partię, Coalition Avenir Québec (CAQ), która łączy elementy nacjonalizmu quebeckiego z podejściem pro-biznesowym i centroprawicowym, ale bez dążenia do separatyzmu.
Pod jego przywództwem CAQ wygrała wybory w 2018 roku, czyniąc go 32. premierem Quebecu, a w 2022 roku uzyskała drugą większość gabinetową.
Jako premier, Legault skupił się na wzmocnieniu tożsamości Quebecu, ochronie języka francuskiego i autonomii prowincji w ramach Kanady. Kluczowe osiągnięcia to:Ustawa Bill 21 (2019): Zakaz noszenia symboli religijnych przez pracowników publicznych w pozycji autorytetu (np. nauczycieli, policjantów), promująca laickość państwa. Była kontrowersyjna, ale umocniła jego wizerunek obrońcy quebeckiej tożsamości.
Ustawa Bill 96 (2022): Reformy wzmacniające pozycję języka francuskiego, w tym ograniczenia w edukacji anglojęzycznej i wymogi dla biznesu. Miało to na celu przeciwdziałanie spadkowi użycia francuskiego, zwłaszcza w Montrealu.
Promował pro-biznesowe polityki, kontrolę imigracji (ograniczenie do tych mówiących po francusku) i inwestycje w infrastrukturę. Przesunął debatę polityczną Quebecu z separatyzmu na praktyczne kwestie, jak gospodarka i ochrona kultury francuskiej.
Jednak jego spuścizna jest mieszana. Krytycy zarzucają mu polaryzację społeczeństwa (np. poprzez ustawy dyskryminujące mniejszości), niepowodzenia w reformie opieki zdrowotnej, rosnące deficyty budżetowe i chaotyczne zarządzanie w ostatnich latach.
Mimo to, Legault zmienił krajobraz polityczny Quebecu, osłabiając tradycyjne partie jak PQ i Liberałów, i skupiając się na “nacjonalizmie bez niepodległości”. Motywy rezygnacji14 stycznia 2026 roku Legault ogłosił rezygnację z funkcji premiera i lidera CAQ, stwierdzając, że pozostanie na stanowisku do wyboru następcy przez partię.
Główne powody to spadek popularności, sondaże pokazywały, że CAQ zajmuje trzecie miejsce za PQ i Liberałami, z perspektywą klęski w wyborach zaplanowanych na 5 października 2026 roku.
Pragnienie zmian wśród Quebecerów Sam przyznał, że “Quebecy chcą zmiany, w tym zmiany premiera”. Chciał uniknąć, by wybory były tylko o odrzuceniu jego osoby, a skupiły się na wyzwaniach jak gospodarka i ochrona francuskiego.
Problemy wewnętrzne w CAQ: Rezygnacje kluczowych ministrów (np. ministra zdrowia Christiana Dubé w grudniu 2025), skandale, strajki, presja na system opieki zdrowotnej, rosnące zadłużenie i porażki w reformach (np. wiązanie pensji lekarzy z wynikami).
Chaos w partii: Utrata sześciu posłów, w tym pięciu siedzących jako niezależni, oraz brak oczywistego następcy.
Legault podkreślił, że rezygnacja jest “dla dobra partii i Quebecu”, mając nadzieję na odrodzenie CAQ pod nowym przywództwem.
Jego odejście przypomina rezygnację Justina Trudeau rok wcześniej, otwierając przestrzeń na reset polityczny.
The post Premier Quebecu François Legault ustąpił ze stanowiska appeared first on Goniec.