Premier Mark Carney w wywiadzie dla The New York Times (opublikowanym 24 września 2026) oświadczył bez ogródek: „Starlink, we will diversify away from, no question” — Kanada zdywersyfikuje się od Starlinka, bez żadnych wątpliwości.
Wypowiedź wpisuje się w szerszą strategię Ottawa: zmniejszyć strategiczną i technologiczną zależność od Stanów Zjednoczonych — od satelitów po myśliwce F-35. Carney wskazał na zakłócenia usług i decyzje Muska dotyczące Ukrainy (w tym ograniczenia danych) jako argumenty za budową własnej lub sojuszniczej skali z partnerami z Europy i Korei.
Krajowym filarem tej strategii jest Telesat i planowana konstelacja Lightspeed.
Co Ottawa już włożyła w Telesat
W 2021 r. rząd federalny zainwestował 1,44 mld CAD w Lightspeed (pożyczka zwrotna i kapitał preferencyjny). Później finansowanie zostało przekształcone i powiększone: federalna pożyczka 2,14 mld CAD oraz 400 mln CAD od Quebecu, plus gwarancje na udziały.
4 sierpnia 2026 r. Defence Investment Agency przyznała Telesat kontrakt wart początkowo 2,3 mld CAD na wojskową łączność satelitarną w Arktyce (projekt ESCP-P, pasmo Military Ka). Umowa pozwala natychmiast powiększyć flotę o 69 satelitów — z 156 do 225 — i jest największym kontraktem w 60-letniej historii spółki. Usługa ma ruszyć w 2028 r. Opcje mogą podnieść wartość do ok. 2,7 mld CAD. Satelity buduje kanadyjska MDA Space w Montrealu.
To właśnie Lightspeed ma być kanadyjską odpowiedzią na Starlinka — zwłaszcza dla wojska, Arktyki i łączności suwerennej.
Prezesem Telesat jest Dan Goldberg. On i Carney znają się od ok. 2006 r. — spotkali się, gdy ich dzieci grały w tej samej lidze przedszkolnej w Ottawie. Relację publicznie opisywano jako wieloletnią przyjaźń.
Po ogłoszeniu kontraktu arktycznego konserwatyści (m.in. James Bezan) zażądali ujawnienia dokumentów i pytali, czy premier recuzował się i czy zadziałał ekran konfliktu interesów. Privy Council Office odpowiedział, że kontrakt przyznano w prawidłowej procedurze, a Carney po objęciu urzędu zgodził się na ekran etyczny dotyczący decyzji, które mogłyby nienależycie korzystać z prywatnego interesu. Ottawa i Telesat utrzymują, że sprawa była prowadzona na odległość.
-
Kanada odchodzi od amerykańskiej firmy satelitarnej (Starlink / SpaceX).
-
Zastępca — Telesat Lightspeed — ma wystartować na 14 już zakontraktowanych rakietach Falcon 9 SpaceX. Umowę ogłoszono we wrześniu 2023 r.; starty planowano od 2026 r.
-
Dwa największe bloki akcjonariuszy Telesat są niemal równe: kanadyjski PSP Investments (ok. 35,4%) i amerykański MHR Fund Management Marka H. Rachesky’ego (ok. 35,2–35,5%). Levant wskazuje fundusz amerykański jako największego pojedynczego prywatnego udziałowca.
Innymi słowy: „ucieczka” od amerykańskiego systemu satelitarnego odbywa się na amerykańskich rakietach i z istotnym amerykańskim kapitałem w kapitale własnym.
Lightspeed nie działa. Globalna usługa komercyjna jest planowana na I kwartał 2028 r. (termin już się przesuwał). Starlink tymczasem obsługuje w Kanadzie ok. 500 tys. użytkowników i pozostaje praktyczną opcją na Północy oraz w społecznościach odległych. Dopóki Lightspeed nie wejdzie na orbitę i nie zacznie świadczyć usług, dywersyfikacja jest przede wszystkim deklaracją polityczną i zamówieniem publicznym, a nie gotową siecią.
Rząd podkreśla suwerenność, miejsca pracy (MDA, Telesat) i potrzeby NORAD/CAF w Arktyce. Krytycy — od konserwatystów po komentatorów — widzą znajomości, miliardy podatników, opóźnienia projektu i zależność od tego samego amerykańskiego łańcucha startowego, od którego Kanada formalnie chce się odsunąć.
The post Kanada chce odejść od Starlinka Elona Muska na rzecz firmy kolegi Carneya appeared first on Goniec.